![](https://hamamoun.org/media/images/qtr.width-1000.format-png.png)
فساد گسترده در اعزام نورچشمیها به قطر
مشکلات
انتشار تصاویری از حضور زنان حامی جمهوری اسلامی در استادیومهای فوتبال قطر موجی از واکنشها را به دنبال داشت.
در شرایطی که زنان در ایران از حضور در استادیمهای ورزشی محروم هستند و سالهاست که به دلیل قانون تبعیضآمیز حجاب اجباری توسط پلیس و نیروهای امنیتی محروم میشوند، دهها نفر از زنان حامی جمهوری اسلامی به قطر اعزام شدهاند تا در استادیمهای ورزشی از تیم ملی حمایت کنند. آن هم در شرایطی که این روزها تیم ملی فوتبال به دلیل بیتوجهی به کشتار گسترده مردم ایران با خشم جامعه رو به رو هستند.
همچنین، برخی دیگر از تصاویر نشان میدهد که برخی از زنان اعزامی حتی حجاب مورد وثوق حکومت را هم رعایت نمیکنند. در شرایطی که نزدیک به 70 روز از قتل مهسا امینی در گشت ارشاد میگذرد، حالا جمهوری اسلامی به حامیانش اجازه داده تا برخلاف تبلیغات پیشین، حجاب را کنار بگذارند. شاید با این دیدگاه که فیفا و رسانههای خارجی را قانع کنند که حجاب در ایران اجباری نیست!
اما نکتهای که بسیاری ناظران روی آن تمرکز کردهاند، هزینه اعزام این گروه است. سینا کلهر، معاون وزیر ورزش تایید کرده که به پیشنهاد فدراسیون بیش از 100 خبرنگار به قطر سفر کردهاند. همچنین برخی دیگر از آمار نشان میدهد که ۷۵۰ نفر از نورچشمیها را به جامجهانی بردهاند که هزینه اقامت ۱۰روزه برای حضور در قطر برای هر کدام حداقل ۴۰۰۰ دلار است. به عبارت دیگر چیزی در حدود یک میلیون و ۴۰۰هزار دلار؛ یعنی ۴۹میلیارد تومان برای اعزام این افراد هزینه شده است.
سوال اینجاست که منبع این پول کجاست؟ اگر این پول از منابع دولتی مصرف شده، با چه مجوزی این هزینه صورت گرفته است؟ اگر هم از منبعی غیر از بودجه دولتی هزینه شده، صراحتا این موضوع را به افکار عمومی اعلام کنند.
تبعیض حقوقی، قانونی، اقتصادی و رانتی که در اختیار افراد معدودی قرار گرفته است، بار دیگر نشان میدهد که تبعیض در حکومت ایران سیستماتیک است و قرار نیست شرایط تغییر کند.
همین موضوع یکی از دلایلی است باعث شده این روزها مردم به خیابان بیایند. در واقع فساد در تار و پود این حکومت تنیده شده و امکان بهبود شرایط هم وجود ندارد.
حالا این سوال پا برجاست که اگر کسانی همچنان فکر می کنند نظام جمهوری اسلامی اصلاح پذیر است، چطور میخواهند این فساد سیستماتیک را حل کنند؟ آن هم در شرایطی که در تمامی شرایط، حفظ نظام و پروپاگاندای آن در اولویت است.